وقتی ستاره ی من شدی...

دلم را آنچنان لرزاندی که فهميدم حق پرسيدن دليل اين حس را هم ندارم...

می دانم اين روزها روز تو نيست و ديگر از شنيدن اين حرفها حالت بد می شود.

نمی خواهم نوشته هايم عاشقانه شوند ، من هم از يکنواختی تمام جملات عاشقانه ( تمام شعرها ، نوشته ها، وبلاگ های عاشقانه ) خسته ام ، همه يا از فراق می نالند يا از دست قضا و قدر و يا از بی مهريه يار و تنهايی ... . به راستی عشق هم عشق های قديمی، هر چند بايد تمام عاشقانه ها را جدی گرفت ، اما عشق داريم تا عشق...

يادم نمی رود تو عشق را به من تمام کردی و شدی ستاره ی من...

 من که فقط دوست دارم بنشينم و از دور ستاره بودنت را تماشا کنم ، هر چند تو هنوز خود نمی دانی ستــاره ای .